Werfplanning voor je eigen ploeg

Reken het eens door. Tien man, een uurtarief van vijftig euro. Staat er per week gemiddeld één iemand een halve dag nergens op — omdat niemand het zag, niet omdat er geen werk was — dan is dat tweehonderd euro per week en tienduizend euro per jaar dat je gewoon niet factureert.

De dubbele boeking is duurder maar zeldzamer: twee ploegbazen die dinsdagochtend op dezelfde gast staan te wachten, een werf die stilligt, en een klant die het onthoudt. Op een whiteboard gebeurt dat een paar keer per jaar. Hier kan het niet: het systeem weigert het, en zegt erbij op welke werf die mens al staat.

Er wordt per dagdeel gepland en niet per dag. Voormiddag de oprit afwerken in Deerlijk, 's namiddags beginnen aan het terras in Anzegem — dat is hoe het echt gaat, en een bord dat alleen hele dagen kent klopt na dinsdag niet meer. Verlof, ziekte en bouwverlof tellen even hard mee als een werf.

Je ploeg ziet op zijn gsm waar hij morgen moet zijn, met het adres als knop naar de gps en de werfnotitie erbij. Daar geeft hij ook zijn uren door, met de juiste werf al ingevuld. Die uren staan los van de planning, en juist dat verschil is het cijfer dat je nergens anders ziet: wat je geraamd had tegenover wat er werkelijk in die werf ging, met de loonkost per mens erbij. Want een ploegbaas en een interim kosten niet hetzelfde, en op werven met veel dure uren loopt je marge weg zonder dat je het merkt.